13/3/2009 ·

Bu söz kesinlikle bana ait değil. Türkiye Cumhuriyeti’nin bir Bakanı’na ait.

Kendisinden iş isteyen kadınlara : “Evdeki iş yetmiyor mu? “ diye cevabı yapıştırmış.

Kadınlar bilmez mi Sayın Bakanım, evdeki işlerin kendine yetmediğini…

Çocuğa bakmayı, kayınvalideye cevap yetiştirmeyi, çocuğun derslerine yardım etmeyi, “aptal kutusu”na çeviren sihirli ekrandaki yarışmacılar ile hem-hal olmayı, pazara veya markete gidip en ekonomik alışverişi yapmayı, akşama bir tencere yemek kaynatıp birer kap yemeği ortaya çıkarmayı ve akşama yorgun argın gelen kocaya münasip dil ile derdini anlatmayı…. Ve onun da gönlünü hoş tutmayı…

Sayın Bakanım,

Kadın bir işte de çalışabilir, ama değişen hiçbir şey olmaz inanın

Değişen tek şey, aile bütçesine girecek olan bir kuruş paradır. Belki bu para, kaymak tabakanın bir akşamlık yemeğini bile ödeyemez ama… O ailenin bir aylık geçim bütçesine “acaiyip” desteği olur.

Tabii, kadının çalışmasını, ekonomik anlamda özgür olmasını isteyen yoktur belki.

Değil midir ki, “kadının sırtından sopayı, karnından sıpayı eksik etmeyeceksin” zihniyetinin hakim kılındığı bir toplumun evlatları değil miyiz?

Değil midir ki, tecavüze uğrayan ve buna rağmen tecavüzcüsüne kıyak çekilen bir ülkenin kadınlarıyız.

Değil midir ki, tecavüze uğrayan ve namusu temizlenmek için öldürülen Güldünyaların hemcinsleriyiz.

Haklısınız.

Evdeki işler bize fazla bile geliyor. Hatta bazen bizi içinden çıkılmaz bir duruma da düşürüyor. Ama ekonomik anlamda bir nebze dahi olsa nefes almamıza izin verin. Lutf edin efendim, çalışalım…. Ekonomik özgürlüğümüzü kazanalım… Muasır medeniyet seviyesine erişelim…